نامگذاری طبقات در ضوابط شهرداری ایران

نامگذاری طبقات در ضوابط شهرداری ایران و تهران به چه صورت است؟

طبقه به معنی آشکوبه ،به قسمتی از ساختمان که دارای سقف می باشد و از آن جهت زندگی، کار، ذخیره سازی یا انبار، تفریح و غیره میتوان بهره برد. ارتفاع هر طبقه متشکل از ارتفاع عمودی از کف زمین به انضمام ضخامت سقف و ضخامت کفپوش است که این ارتفاع در حدود ۱۰ فوت یا ۳۰۰ سانتیمتر میباشد که بسته به نوع ساختمان این ارتفاع میتواند کمتر یا بیشتر باشد.

هیچ لزومی در یکسان بودن ارتفاع هر یک از طبقات ساختمان نیست. به طور مثال در مجتمع های مسکونی ارتفاع طبقه ورودی که معمولا لابی نامیده میشود اغلب بزرگتر از طبقات بالاتر میباشد همچنین طبقات مربوط به پارکینگ و زیرزمین نیز متفاوت میباشند. نامگذاری طبقات در همه کشور ها یکسان نمیباشد. مثلا در انگلیس طبقه همکف در واژه های مربوط به شهرداری و ساختمان این کشور وجود دارد به این صورت که نامگذاری از طبقه همکف آغاز میگردد ولی در آمریکا همچنین واژه ای وجود ندارد و نامگذاری طبقات از طبقه اول شروع میشود. در ایران مرسوم است نزدیکترین طبقه برای ورود به ساختمان همکف نامیده میشود که تعاریف واژه های مورد استفاده در شهرداری ها با استناد به کتاب آشنایی با ضوابط و ملاک عمل در شهرسازی به شرح ذیل میباشد.

کف : عبارت است از رقوم ارتفاعی خط بر زمین نسبت به کف یا شیب متوسط گذرکه مبنای اندازه گیری ضوابط ارتفاعی قرار میگیرد.

طبقه : بخشی از حجم ساختمان محصور میان دو سقف را گویند.

پیلوت : فضای باز سرپوشیده بدون تیغه بندی که کف آن یا هم تراز کف گذر مجاور و یا کمتر از نصف ارتفاع آن در زیر یا بالاتر از سطح تراز واقع شده باشد که به صورت فضائی شامل ستونها و بدون دیوارهای جداکننده بوده و فاصله زیر سقف آن از گذر ۲۰/۲ الی ۵/۲ باشد .

زیرزمین: قسمتی از ساختمان که ارتفاع روی سقف آن از سطح گذردرقسمت ‌مربوطه‌ حداکثر۲۰/۱ متر باشد و یا محوطه پیلوت که هر طبقه ای که بیش از ۵۰ % ارتفاع آن، پایین تر از سطح خیابان یا معبر مجاور باشد. (یا با توجه به شیب طبیعی زمین در خاک قرار گیرد.) و حداقل دو سوم حجم آن درون زمین باشد، زیرزمین نام دارد.

پارکینگ : همه یا بخشی از سطح اشغال ساختمان در طبقه همکف که جهت تامین فضاهای مشاعی و محل توقف خودرو و به عبارت دیگر تعداد محل های لازم برای توقف اتومبیل که بر اساس ضوابط و معیارهای مصوب در ازای نوع استفاده از ساختمان تعیین می شود.

نکته : استفاده از زیرزمین جهت تامین پارکینگ و سایر فضاهای مشاعی در صورت رعایت ضوایط مربوط بلامانع میباشد.

پارکینگ اختصاصی : محلی است که مالکین ساختمان در ساختمان خود برای پارک وسایط نقلیه اختصاصی واحدهای آن ساختمان پیش بینی می نمایند.

پارکینگ عمومی : محلی است که افراد در موقع مراجعه به نقاط مختلف شهر، از قبیل مراکز حوزه های خدماتی و مناطق، نواحی و محلات شهر بتوانند اتومبیل خود را در آن متوقف کنند.

پارکینگ مزاحم : محل توقف خودرویی که از آن برای عبور خودروی دیگر حق عبور تعریف شده باشد.

ترتیب شمارش طبقات در ایران : همکف – طبقات روی همکف مثبت (۱ ، ۲ ، ۳ … ) – طبقات زیر همکف منفی (۱- ، ۲- ، ۳- … )

طبقه همکف : عبارت است از طبقه ای از ساختمان با دسترسی مستقیم از گذرگاه همجوارقطعه زمین، که سطح آن، همتراز سطح گذر و یا حداکثر ۱۲۰ سانتیمتر بلندتر از آن باشد یا ارتفاع سقف آن از گذر بیش از ۲۰/۱ متر باشد و همچنین طبقه روی پیلوت .

طبقات‌فوقانی:کلیه‌طبقات‌ساختمان‌که‌روی‌طبقه‌همکف ساخته شود .